|
Alvorens een kleine beschrijving van het specifieke karakter van een
Boerboel te geven is het toch wel noodzakelijk eventjes terug te gaan
naar zijn ontstaan.
De Boerboel komt voort uit
de voormalige werk en gevechtshonden namelijk de Mastiff (ten tijde
van het Romeinse rijk gebruikt als aanvals- en verdedigingshond.
Toen in de jaren 1600 ten
tijde van de immigratie in Zuid Afrika de nieuwe bewoners toekwamen
hadden verscheidene hun Europese grote honden mee, veel van deze
honden waren van het Mastiff-achtige type en bekend als
“Bullebijter”.
Bij het verder
landinwaarts trekken van de boeren werden deze honden enerzijds meer
en meer ter bescherming gebruikt van henzelf, maar eveneens voor het
vee ter bescherming tegen de wilde dieren. Zodoende werden deze honden
meer en meer op hun werk en verdedigingstaken geselecteerd, wat
resulteerde in een min of meer specifiek ras, namelijk de “Boerboel
“.
Gedurende de “Grote
trek” overleefden enkel de sterkste honden (deze die zelf voor hun
voedsel konden zorgen) en werd er door de boeren zodanig gekweekt dat
ze steeds het gezin en alles wat erop en erbij hoort beschermt, maar
daarenboven moesten deze honden te allen tijde en in alle
omstandigheden luisteren, sociaal zijn, werklustig, verdedigend tegen
elke indringer (mens of dier) en vooral gezond. Hieruit werd het min
of meer bestaande ras verbeterd en ontstond de actueel gekende
Boerboel. De uiterlijke kenmerken van deze honden waren min of meer
nog verschillend van streek tot streek maar het karakter kwam
grotendeels overeen.
Zoals het dan meestal gaat
verloederde tijdens de urbanisatie een groot deel van dit ras, maar
dankzij de inspanning van enkele particulieren werd de “South African
Boerboel Breeders Association” opgericht met tot doel dit geweldige
ras voor de toekomst veilig te stellen.
Dit is een kleine inleiding,
waaruit je reeds een groot deel van het karakter kan bepalen.
|
|
De Boerboel is een grote
stevige hond, sociaal, wat
terughoudend naar vreemden en zonder angst (op volwassen leeftijd).
Hun pijndrempel ligt enorm
hoog maar ze zijn zeer gevoelig wanneer ze worden genegeerd.
De oerinstincten zijn nog
grotendeels aanwezig, wat voor nieuwe Boerboel eigenaars soms
eigenaardig naar voren komt. Zo zal een zwangere teef nog steeds
trachten op een goed beschutte plaats een hol te graven om haar pups
te werpen (ondanks het mooie, warme voorbereide nest).
Wanneer de pups een vijftal weken oud zijn zal de teef het
reeds halfverteerde voedsel opbraken (zoals de wolven) om haar pups
te voeden. Wanneer je deze honden op regime stelt en ze hebben de
gelegenheid om op het erf rond te lopen, zullen ze zich zelf trachten
te voorzien in
eten, door te jagen of groenten, fruit enz… te verorberen. Ze zijn
graag bij hun volk en zullen in eerste instantie terughoudend
t.o.v. vreemden optreden, wanneer ze echter overtuigt zijn dat deze
persoon(en) geen slechte bedoelingen hebben kunnen ze eenvoudig
benadert worden en zelfs aangehaald. Wanneer er echter iets
onverwachts gebeurt of een lid van de familie geraakt in nood, dan zal
de Boerboel ongenaakbaar zijn taak vervullen en zonder enige twijfel
zich voor honderd procent inzetten.
Deze laatste eigenschap
komt soms héél onverwacht uit de hoek waardoor de eigenaar
verschiet van zijn eigen hond. Ik verklaar mij nader; tijdens een
wandeling wordt je door een niet al te vriendelijke persoon
aangesproken dat je je hond moet aanlijnen, dat hij niet mag plassen
tegen zijn omheining enz.., wanneer deze persoon te dichtbij zou komen
of agressief wordt dan moet je niet verschieten indien je
plots toch zo brave Boerboel uitbreekt en deze persoon aanvalt, want
in zijn ogen wordt je bedreigt (de hond zal echter altijd eerst
verwittigen alvorens aan te vallen, door te grommen of te blaffen of
zijn tanden te tonen of de andere aan te kijken en vooruit te gaan).
En éénmaal een Boerboel gaat, dan kan (buiten zijn eigen baas of een
lid van de familie) niets of niemand hem nog stoppen en wordt dit toch
zo brave beest een ware vechtmachine. Hou dus steeds dit
verdedigingsgedrag in het achterhoofd, want ondanks het feit dat je
misschien denkt met een kalf van een hond te zitten, is dit nog steeds
aanwezig en geeft een Boerboel zijn leven om het jouwe of dit van een
lid van de familie te beschermen.
Door zijn afstamming is
een Boerboel ook veel later rijp dan een andere hond, hij zal eerst
voor vele onbekende zaken wat terughoudend zijn en moet alles eerst te verkennen alvorens dit te aanvaarden ( gewen een pup
(nadat hij eerst zijn nieuwe woonst heeft verkent) dus aan
zoveel mogelijke verschillende omstandigheden, wandelen in de stad,
grote volksoplopen, andere honden, rijden met de tram, trein, enz…). Een Boerboel zal ook maar na 1,5 à 2 jaar volwassen
zijn en vanaf +/-twee jaar zijn werkelijke karakter tonen. Dus dien je
als eigenaar ervoor te zorgen dat deze hond van jongs af aan luistert
en je als roedeloverste accepteert, denk er ook aan dat hij (de
hond) steeds op de laatste plaats komt en dat jij beslist wat mag of
niet mag, ondanks het feit dat hij (de hond) het toch zo graag wil.
Bij een spel laat je je hond ook NOOIT winnen, jij beslist wanneer het
begint en beëindigd en jij wint altijd! Zo blijf je in zijn ogen de baas want
in het wild bepaald de Alfahond (de roedelleider), en nu ben jij dat,
wat er gebeurd, wanneer, hoe en door wie. De alfahond bestraft ook,
eet eerst en beslist of de rest al dan niet nog iets mogen eten, hij
wint elk gevecht en gaat steeds als eerste door een nauwe doorgang,
hij gaat NOOIT naar een lagere in rang en moet dagelijks door de
lagere in rang worden begroet. Een Boerboel is een hond die niet
geschikt is voor iedereen, ervaring met grote honden is toch minimaal
vereist.
Denk hieraan bij de
opvoeding van je hond en beschouw hem steeds als laagste in rang,
zodat je hond ook zijn plaats in je familie weet en je zal géén
problemen hebben. Zo ga je enorm veel plezier aan deze geweldige hond
beleven.
|